Monday, January 2, 2017

നിശബ്ദത ഉണർന്നിരിക്കുന്ന വലിയ ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ അത്രയേറെ ശാന്തമായിരിക്കുക... മൗനത്തിന്റെ സംഗീതമെന്തെന്നു നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയും മഴ പോലെ കവിത വന്നു നിറയുകയും ചെയ്യും

Wednesday, December 21, 2016

മഞ്ഞുരുകുന്ന രാത്രിയിലും ഉടല് പൊള്ളി-
യുണരുന്നത് ഏത് സ്വപ്നത്തിന്റെ തീ ചൂടിലാണ്. 

 ഇരുട്ടൊരു കറുത്ത വസ്ത്രമായെന്റെ
 ഇന്നുകളെ വിലയം ചെയ്തിരിക്കുന്നു,

 നിശ്ശബ്ദതതയുടെ അനാഥ ഗീതികൾ..
. ഞാനെന്ന ഒറ്റയാക്കപ്പെട്ട വിഷാദ -
 മുഖമുള്ള പെണ്ണൊരുത്തി... 

ഓർമകളുടെ മേടുകളിൽ 
നിന്റെ ഉണങ്ങാ സ്നേഹ മുറിവുകൾ 

രാത്രിയുപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന 
 അവസാന മാത്രകളിൽ ഇരച്ചല-
 യുന്നൊരു ഭ്രാന്തൻ കാറ്റിൽ 
 എന്റെയാത്മാവിനെ ഞാൻ തണുപ്പിച്ചെടുക്കുന്നു

 വെളിച്ചമെന്റെ മിഴികളെ തുരക്കുന്നു..
. കാഴ്ചകൾ കടും നിറ കാഴ്ചകൾ, 
നിറയെ നിറയെ... എന്നിട്ടും ഞാൻ നീയെന്ന 
കറുപ്പിലേക്കു പതുങ്ങുന്നതെന്തിനാണ്

Sunday, December 18, 2016

എഴുതാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്നിൽ കരുണ എന്ന ഒന്ന് ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നതേയില്ല... എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞാനൊരു വേട്ടമൃഗമായി തീരുകയും ചെയ്യുന്നു
യാത്രയെവിടെക്കെന്നറിയാതെ വരുമ്പോൾ മാത്രം പുറപ്പെടുക... വഴികൾ എത്തിചേരാനുള്ളിടത്തേക്കു നിങ്ങളെ എത്തിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും

Sunday, November 6, 2016

ഭ്രാന്തു പൂക്കുന്ന തണുത്ത ഏറ്റം തണുത്ത രാത്രിയിലെ ചില്ലു വാതിലുകൾ

ഒടുക്കത്തെ കവിതയായെന്നെ തന്നെയെഴുതിയെഴുതിയവസാനിപ്പിക്കണം

ഇരുട്ടിനു കൈകളുണ്ട്... മരണത്തോളം തണുത്തു കിടക്കുമ്പോൾ, എന്നെ തൊടുന്ന ഇളംചൂടുള്ള കൈകൾ ഉമ്മയുടേത് പോലെ തോനുന്നു... എന്നെ സ്വാന്തനിപ്പിക്കുന്നു... പറയാതെ തന്നെ ഞാൻ കൂടെയുണ്ടെന്നോർമ്മിപ്പിക്കുന്നു


ഏകാന്തത ഒരു മരുപര്ദദേശമാണ്... ഉരഗങ്ങളും, naagangalum mannil puthanju kidakkumpole oro manushyanilum avante thwejass thurannu theerkkunna eakaanthathayude chee maamsangalund avanath eattam manoharamaaya മിനു മിനുത്ത tholi പുറങ്ങ്ങളാൽ മറച്ചു വക്കുന്നു


ചുഴിയായുയര്ന്നും
ഉയർന്നും മരങ്ങളെ പുണർന്നും വിലയം ചെയ്യും ഉന്മാദിയാം കാറ്റെന്ന പോലെ അവള് പിന്നെയും പിന്നെയും ആർത്തു ചിരിക്കുന്നു
 അവളുറക്കെ ചിരിക്കുമ്പോളൊരു ചിലമ്പിച്ചയുണ്ട്
കാടിനുള്ളിൽ കാറ്റലയും പോലെ


 ഉടലിൽ നിന്നും വേര്പ്പെടുമൊരു പടം പോലെ ആത്മാവ്... അത്രമേൽ ദുഷിച്ചു പോയൊരു ഓർമയുടെ ശേഷിപ്പ്


എഴുതിയവസാനിപ്പിച്ച ഞാനെന്ന കവിതയിൽ ഒരു വരി അതിപ്പോഴും ചോര കിനിയുന്ന വിരൽ തുമ്പിൽ ശേഷിക്കുന്നു

Saturday, October 29, 2016

അകവും പുറവും പൊള്ളിയുണർത്തുന്ന
പനിച്ചൂടിലേക്ക് ചുരുണ്ടുറങ്ങാൻ തോന്നുന്നു... കട്ടി പുതപ്പിനു കീഴെ ഇരുളിൽ, ചെറു ചെമ്പൻ മീശ
നനച്ചു വരണ്ട ചുണ്ടിലേക്കിറങ്ങുന്ന ഉപ്പു നദികൾ...
പനി മണം, തണുപ്പിനൊപ്പം ഇരച്ചു കയറുന്ന ഓർമകാറ്റുകൾ...
ജാലകച്ചില്ലിൽ ചിത്രം വരയ്ക്കുന്ന മഴ കൈകൾ

Friday, October 28, 2016

പരസ്പരം തണൽ മരമായി ശൂന്യത  ഇരുളിനൊപ്പം  വളരുന്നു...
നിലാവിന്റെ  വള്ളിയിഴഞ്ഞകമേ നിറഞ്ഞ്ഞിട്ടും
 കറുപ്പിന്റെ നിഴലായ് നീയുള്ളിൽ  കനക്കുന്നു...

ഇരുളിൽ വരച്ചൊരു  വിചിത്ര-
ചിത്രമായി രാത്രി തണുത്തു...  തണുത്തിങ്ങനെ...

നീ...  കനകാംബര പൂക്കൾ മണക്കും
തെരുവൊന്നിൽ മൗന ഗീതികളിൽ ആഴ്ന്നാഴ്ന്നു പോവുന്നു ...


കടൽ തുരന്ന പാറയിടുക്കിലേകാർത്തലാക്കും  യക്ഷിതിരയായി
നിന്റെ നിദ്രയോളം വന്ന കിനാവായ്  ഞാൻ തിരികെ ചിതറി മടങ്ങുന്നു

വരണ്ട തീ മണ്ണിലേക്ക്  പെയ്തു നിറയുന്ന മഴയായി എന്നിലേക്ക്‌ തന്നെ പെയ്തൊഴിയുന്നു